Terug naar overzicht Download als PDF

Eva Overman | Trainee 2018

'Als Trainee in onderwijs ben ik een enthousiaste en gedreven voorvechter van een nieuwe generatie.'
Schoolvak(ken): Engels

Gymnasium Celeanum

Engelse taal en cultuur

“My place to be(e)”

In de videoclip ‘No Rain’ van de band Blind Melon uit 1993 zie je een meisje. Ze draagt een enorme bril (wat in de 90’s nog code was voor ‘nerd’) en een bijenpakje. Haar passie is tapdansen. Ze is niet America’s next topmodel en de kans dat ze een talentenjacht zou winnen acht ik klein. Maar daar gaat het ook niet om. Het meisje laat zich niet inperken door standaarden en verwachtingen. Ze is zichzelf en doet gewoon wat ze het liefste doet. Treurig gevolg van het je buiten de gebaande paden wagen: dit bijtje hoort nergens echt ‘bij’.
Tót ze een plek vindt waar allemaal andere blije mensen in bijenpakjes vrolijk over het gras hossen en ze beseft: this is my place to be(e). Net als het meisje in de clip wist ik het bij het ontmoeten van mijn medetrainees direct: hier hoor ik thuis. De aandacht voor het creëren van groepsgevoel en het stimuleren van samenwerking binnen het traineeship is voor mij dan ook één van de belangrijkste redenen om voor deze weg naar het leraarschap te kiezen. Ik kijk er enorm naar uit om samen met deze positieve en ambitieuze groep dit uitdagende avontuur aan te gaan.

 

“Frisse blikken”

Een van mijn favoriete TED talks is van de inmiddels overleden docente Rita Pierson. Haar motto: “Every child deserves a champion”. Als docent hoor je voorvechter te zijn van een nieuwe generatie – én van hun cultuur. Immers: als je mensen steeds hetzelfde leert, moet je ook niet raar staan te kijken dat er nooit iets verandert.
Ik wil daarom een lans breken voor het gebruik van kinder- en jeugdliteratuur op school. Een literatuur waarin ruimte is voor vernieuwen en waarin grenzen worden opgezocht en verlegd, juist omdát het geen ‘volwassen’ literatuur is. Om dezelfde redenen hoop ik om de wereld binnen en buiten de school te verbinden. Jonge mensen kunnen alleen uitvinden wat ze kunnen, wie ze hopen te worden en welke rol ze willen innemen in de samenleving als ze daar actief deel van uit maken. Ze kunnen daarbij direct een belangrijke rol spelen om veranderingen tot stand te brengen en problemen te helpen oplossen. Jongeren zijn niet de toekomst – in de toekomst zijn ze namelijk volwassen en aangepast aan onze ‘volwassen’ manier van denken. Jongeren zijn het nú. Laten we hun frisse blikken gebruiken om los te komen van onze vastgeroeste en beperkte manier van denken en handelen.