Leerlingen worden dagelijks geconfronteerd met informatie, meningen en verwachtingen rondom duurzaamheid. In het onderwijs ligt de nadruk daarbij vaak op kennis en wetenschap, terwijl persoonlijke en ethische vragen minder aandacht krijgen. Vragen als: wat betekent duurzaamheid voor mij, welke keuzes wil ik maken en hoe ga ik om met vraagstukken die groter zijn dan ikzelf?

Om duurzaamheidsonderwijs meer holistisch vorm te geven, ontwikkelde ik samen met twee filosofiedocenten een module binnen de filosofielessen waarin wetenschappelijke inzichten worden gecombineerd met ethische reflectie en persoonlijke betrokkenheid. Leerlingen maakten via een zelfgestuurd leerproces kennis met professionals die zich in hun werk bezighouden met duurzaamheid. Geïnspireerd door het boek Pedagogies of Collapse: A Hopeful Education for The End of The World as We Know It (Ginie Servant-Miklos) stond daarbij vooral het ontwikkelen van een gevoel van handelingsvermogen centraal.

Leerlingen reageerden positief op de ontmoetingen met deze professionals en de praktijkgerichte dilemma’s. Tegelijkertijd hadden wij als docenten de ambitie om meer ruimte te creëren voor persoonlijke reflectie op gevoelens, verantwoordelijkheid en de eigen rol binnen duurzaamheidsvraagstukken: een ambitie die we verder willen uitbouwen binnen de module.