Nederlandse scholieren behoren tot de minst gemotiveerde lezers, zo schreef Stichting Lezen in nummer 17 van 2024. Al in de laatste jaren van het voortgezet onderwijs lijkt lezen voor leerlingen een ‘moetje’ te zijn geworden; zij lezen om te leren in plaats van andersom. Dit resulteert in leesproblemen en leesonzekerheid. Gezien de beperkte leesmotivatie en de dalende leesvaardigheid van leerlingen riepen de Onderwijsraad en de Raad voor Cultuur in 2019 al op tot meer aandacht voor leesmotivatie.

Tegen deze achtergrond wil ik voor het Stanislascollege een onderbouwd en praktijkgericht leesbeleid ontwikkelen dat de leesmotivatie van leerlingen daadwerkelijk versterkt.

In plaats van verplicht lezen en extrinsieke beloningen richt het beleid zich op de drie basisbehoeften uit de zelfdeterminatietheorie: competentie (zelfvertrouwen opbouwen), autonomie (echte keuzevrijheid) en verbondenheid (sociale interactie rondom boeken). Het uiteindelijke doel is het creëren van een positieve leesspiraal waarin leesplezier en leesvaardigheid elkaar versterken.

Dit project resulteert in uitvoerbaar leesbeleid dat bij leerlingen zorgt voor meer leesplezier, intrinsieke motivatie en betere leesvaardigheid, met positieve effecten op taalontwikkeling en studiekeuze.